Recombinant DNA

Na de ontdekking van de structuur van het DNA en het menselijk genoom raakten technologische ontwikkelingen in een stroomversnelling, mede door verregaande automatisering.

Men is in staat de samenstelling van DNA veranderen. Vaak gebeurt dat door middel van recombinant-DNA-technologie. Hierbij wordt kunstmatig (in het laboratorium) een combinatie van DNA verkregen, die als zodanig niet in de natuur voorkomt. Dit kunstmatige DNA noem je recombinant DNA. In de voedingsmiddelentechnologie en de gezondheidszorg wordt veelvuldig gebruikt gemaakt van recombinant DNA.

Zo zijn er genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) die door recombinant DNA nieuwe eigenschappen krijgen, die gunstig zijn voor de opbrengst (bijvoorbeeld rijst of mais).

Ook veel geneesmiddelen worden door middel van recombinant-DNA-technologie verkregen. We noemen het voorbeeld van insuline, een eiwit dat gecodeerd wordt door een bepaald gen in het DNA. Men kan dit gen inbrengen in het DNA van bepaalde bacteriën. De bacteriën worden vervolgens op grote schaal gekweekt en het menselijke gen zorgt ervoor dat ze door middel van de eiwitsynthese grote hoeveelheden insuline produceren.

In het verleden maakte men insuline uit de alvleesklieren van varkens. Het produceren van insuline met hulp van transgene bacteriën is inmiddels een standaard techniek, die ervoor gezorgd heeft dat insuline stukken goedkoper enbeter verkrijgbaar is dan vroeger.

 

relevante url's:

Genetische modificatie

Transgene organismen - bacteriën 

 

(Boek: 2.2.3; 11.7)