Jeugdpuistjes

 

Acne vulgaris ofwel jeugdpuistjes komen bij vrijwel iedere persoon in bepaalde mate tijdens de puberteit voor. Deze onschuldige, maar cosmetisch storende huidaandoening gaat in de meeste gevallen na verloop van maanden of jaren vanzelf over.

De onderliggende oorzaak van acne is de hormonale omslag aan het begin van de puberteit. Hierdoor gaan de talgklieren in de huid van met name het gezicht en de rug groeien en meer talg produceren. Bij teveel talgproductie kunnen de talgklieruitgangen verstopt raken, mede doordat de wand van de afvoergang sterk verhoornt. Er hoopt zich onderhuids talg op. Deze talgophopingen worden mee-eters (comedonen) genoemd. Een oppervlakkige mee-eter is zwart; een dieper gelegen mee-eter is wit.

Bepaalde huidbacteriën dringen door in de talgklieren en zetten de talg om in vetzuren. Op een gegeven moment barst de talgklier open en komen de irriterende vetzuren op de huid. Zij veroorzaken een ontstekingsreactie met roodheid, zwelling en een puist.

In de puberteit worden kinderen zich meer bewust van hun eigen identiteit. Dat kan met vallen en opstaan gepaard gaan. Het hebben van ontsierende puistjes helpt daar niet bij. En met een geruststellend bedoelde opmerking “... dat gaat vanzelf wel over...” zijn de meesten niet geholpen. Lokale zalven, lotions of langduriger gebruik van antibiotica kunnen wel degelijk de klachten verminderen. Krabben aan of het uitdrukken van puistjes heeft het risico van verdere ontsteking en zelfs van littekenvorming.

 

(Boek: 10.3; 18.2; 18.3)